Władysław Alojzy Jougan (ur. 14 maja 1855 w Tarnopolu, zm. 21 października 1942 we Lwowie) – polski duchowny katolicki, teolog, historyk Kościoła, autor wielokrotnie wznawianego słownika łacińsko-polskiego.

Życiorys Urodził się 14 maja 1855 w Tarnopolu, w rodzinie Ferdynanda i Marii z Gontków. Ukończył w 1874 gimnazjum w Tarnopolu i wydział teologiczny Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie w 1878 (w 1888 obronił doktorat teologii). Święcenia kapłańskie przyjął 31 lipca 1878 we Lwowie. Pracował m.in. jako prefekt lwowskiego seminarium duchownego oraz kaznodzieja III Gimnazjum im. Franciszka Józefa. W 1901 habilitował się z historii i teorii wymowy kościelnej, w 1902 został profesorem na Wydziale Teologii Uniwersytetu Lwowskiego; pełnił funkcję dziekana tego wydziału w latach 1906–1907, ale już w 1908 odszedł na emeryturę. W latach 1908–1930 był asesorem duchownego sądu małżeńskiego.

Działał w wielu lwowskich organizacjach kościelnych i katolickich. Był m.in. założycielem i prezesem Związku Katechetów, współzałożycielem i wiceprezesem Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Kapłanów, kuratorem Towarzystwa Rękodzielników „Skała”.