Według alternatywnego sposobu podziału samogłosek zależnie od stopnia otwarcia jamy ustnej, stosowanego współcześnie w fonologii, wyróżnia się trzy ich zasadnicze pozycje: wysoką, średnią i niską (terminy te nie odnoszą się do wysokości tonu lecz do położenia języka). W zakres samogłosek wysokich wchodzą opisywane tu samogłoski przymknięte oraz samogłoski prawie przymknięte. Te pierwsze określane są wtedy jako wysokie napięte, te drugie jako wysokie nienapięte.
Samogłoski przymknięte należą do najbardziej rozpowszechnionych typów samogłosek. Właściwie w każdym języku obecna jest jakaś samogłoska przymknięta. Należy jednak zauważyć, że różne samogłoski przymknięte mają różną częstość występowania. I tak [] występuje prawdopodobnie w każdym języku, [] w prawie każdym, podczas gdy [], [] i [] są dużo rzadsze, a [] występuje bardzo rzadko.
W języku polskim występują trzy samogłoski przymknięte:
samogłoska przymknięta przednia niezaokrąglona [], np. miś samogłoska przymknięta centralna niezaokrąglona [], np. mysz samogłoska przymknięta tylna zaokrąglona [], np. ul
Bibliografia
Kategoria:Samogłoski