Występowanie W sezonie lęgowym terekia występuje od południowej Finlandii, północno-zachodniej Rosji, Łotwy, Białorusi, Ukrainy na wschód po wschodnią Syberię, głównie w strefie tajgi. Zimuje na wybrzeżach – w południowej i wschodniej Afryce (także na Madagaskarze), od Bliskiego Wschodu przez południową Azję po Indonezję i Australię, rzadko także w Nowej Zelandii.
Do Polski zalatuje sporadycznie, do końca 2023 roku stwierdzono ją 138 razy (zaobserwowano łącznie 145 osobników).
Ekologia i zachowanie Biotop Brzegi słodkich zbiorników wodnych i rzek. Poza obszarem lęgowym na wybrzeżach tropikalnych mórz, często w bagnistych zatokach, estuariach, również na rafach, słonawych lagunach i łachach piasku w ujściach rzek. Gniazdo Okres lęgowy trwa od maja do czerwca. Gniazdo na ziemi, w płytkim zagłębieniu obramowanym kamieniami pod osłoną trawy. 200px|mały|lewo|Jajo z kolekcji muzealnej Jaja W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składa przeważnie 4 jaja (ogółem od 2 do 5). Wysiadywanie, pisklęta Jaja wysiadywane są przez okres 23–24 dni głównie przez samicę. Po około 15 dniach młode są w pełni opierzone. Pożywienie Zjada głównie bezkręgowce – skorupiaki (np. obunogi), owady (w tym muchówki i chrząszcze), mięczaki, pajęczaki, ale i nasiona. Niekiedy przed zjedzeniem zdobyczy udaje się do pobliskiego strumienia, by ją umyć.