Na potrzeby wydania utworu drukiem autor zmodyfikował partię wiolonczeli dodając do niej dwudźwięki.
Wydania thumb|Okładka wydania z 1860 Rękopis kompozycji nie zachował się. Utwór ukazał się drukiem w Wiedniu w listopadzie 1831 nakładem wydawnictwa Pietro Mechettiego (około 1836 wydany został nakład z wariantową partią skrzypiec). W Paryżu Introdukcja i Polonez wydana została w czerwcu 1835 przez wydawnictwo Jeana Charles’a Richault.
W 1837 autorskie prawa majątkowe zostały przekazane wydawnictwu Maurice’a Schlesingera, które prócz nowego wydania pierwotnej wersji utworu przygotowało również instrumentacje na fortepian solo oraz fortepian na cztery ręce, co ogłoszono 27 sierpnia 1837 na łamach czasopisma „Revue et gazette musicale de Paris” wydawanego przez Schlesingera. Wedle numeracji wydawniczej wspomniane instrumentacje ukazały się w drugiej połowie 1842. W Londynie utwór wydany został nakładem Wessel & Co między 1839 a 1844 (pierwszy nakład nie zachował się).
Nagrania Introdukcję i Poloneza C-dur op. 3 nagrali m.in.