W 1838 w Berlinie nakładem A. M. Schlesingera ukazała się wersja na fortepian na 4 ręce przygotowywana od 1833. Według wydawanego przez Schlesingera tygodnika „Revue et gazette musicale de Paris” (nr 8 z 24 lutego 1839) instrumentacja została dokonana przez samego Chopina. Ta sama gazeta informowała w nr 3 z 19 stycznia 1834 o istnieniu wersji na fortepian i skrzypce, która ukazała się jako czterostronicowa partia skrzypiec dołączona do wydania A. M. Schlesingera, które pojawiło się na przełomie września i października 1833. O takiej wersji wspomina również karta tytułowa brytyjskiego wydania.
W Londynie utwór ukazał się w grudniu 1833 nakładem Wessel & Co. Brytyjski wydawca samowolnie oznaczył utwór jako opus 12.
Nagrania Grand Duo concertant nagrali m.in. André Navarra i (1963) oraz i (ok. 1983).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Utwory kameralne Fryderyka Chopina Kategoria:Utwory na wiolonczelę