W finale (Allegro non troppo, poco marziale) o budowie zbliżonej do ronda powraca motoryczność i marszowy charakter (marciale), podkreślany przez interwencje trąbek i nagłe wtargnięcia orkiestrowego tutti.
Skład zespołu wykonawczego 2 flety (2. realizuje również partię fletu piccolo), 2 oboje (2. realizuje również partię rożka angielskiego), 2 klarnety (2. realizuje również partię klarnetu basowego), 2 fagoty (2. realizuje również partię kontrafagotu), 4 waltornie, 3 trąbki, 3 puzony, tuba, kotły, werbel, harfa, kontrabas solo, I skrzypce (14 wykonawców), II skrzypce (12 wykonawców), altówki (10 wykonawców), wiolonczele (8 wykonawców), kontrabasy (6 wykonawców).
Nagrania Koncert został wydany w 1948 przez szwedzki Korlings Forlag (w wersji orkiestrowej i wyciąg fortepianowy) oraz w 1972 przez rosyjską Muzykę Moskwa. Obecnie prawa do utworu posiada szwedzkie Scandinavian Songs A.B. Numer katalogowy to ETW22.
Najpopularniejszym studyjnym nagraniem jest zrealizowane w 1987 roku nagranie wytwórni BIS/NAXOS, solistą-kontrabasistą jest Hakan Ehren, dyryguje Neeme Järvi, akompaniuje Orkiestra Symfoniczna Göteborga.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Eduard Tubin Society Koncert w wyk. Ha Young Jung z towarzyszeniem Boston University Symphony Orchestra, 2016
Kategoria:Koncerty (formy muzyczne)