Od 1986 pracował w Komitecie Centralnym, będąc kolejno kierownikiem Wydziału Społeczno-Zawodowego KC (od lipca 1986 do maja 1987), I zastępcą kierownika Wydziału Polityki Społeczno-Ekonomicznej KC (od maja 1987 do sierpnia 1988), kierownikiem Wydziału Społeczno-Zawodowego (od sierpnia 1988 do lutego 1989) oraz kierownikiem Wydziału Pracy Partyjnej KC (od lutego do sierpnia 1989).

Brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie partyjno-rządowej w zespole do spraw pluralizmu związkowego. W wyborach parlamentarnych w 1989 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z ramienia PZPR, uzyskując 38 079 głosów i zajmując 4. miejsce spośród 12 kandydatów w okręguJanusz Kędracki: Wybory 4 czerwca 1989 roku, portal gazeta.pl z 4 czerwca 2004.

W czasach PRL był także działaczem Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (od 1985 członek prezydium Zarządu Wojewódzkiego w Kielcach), przewodniczącym Wojewódzkiej Rady Przyjaciół Harcerstwa w Kielcach (od 1985) oraz przewodniczącym Rady Społecznej Szkół Wyższych przy Wojewódzkiej Radzie Narodowej (od 1986).

Po 1990 był docentem na Wydziale Ekonomii i Zarządzania Wyższej Szkoły Handlowej im.