Sancho II Garcés Abarca (zm. w grudniu 994) – król Nawarry oraz hrabia Aragonii od 970 do 994.
Był synem Garcia Sancheza I i Andgregeto Galindez, córki hrabiego Galindo II Aznáreza z Aragonii.
Historia General de Navarra sporządzona przez Jaime del Burgo mówi, że z okazji darowizny willi w Alastue króla Pampeluny dla klasztoru w San Juan de la Peña w roku 987, Sancho II nazwał siebie królem Nawarry – jest to pierwsze odnotowane użycie tego tytułu. W części źródeł pojawia się on jako pierwszy król Aragonii, a w innych jako trzeci król tego państwa.
W tym czasie królestwa Leónu i Nawarry oraz Hrabstwo Kastylii były związane więzami rodzinnymi, a król Nawarry wspierał młodego Ramiro II z Leonu.
Po śmierci Al-Hakama II w roku 976 i sukcesji jego syna Hiszama II, który był uczniem Almanzora, wizja przyszłości królestw katolickich stała się jeszcze gorsza. Wojska Almanzora pokonały chrześcijan pod Torrevicente, na południe od Sorii, a później wróciły zwycięsko do Taracuena, obok Osmy.
W roku 975 Sancho został pokonany przez Maurów pod San Esteban de Gormaz i w 981 pod Ruedą, dwanaście kilometrów od Tordesillas.