Leonard Feliks Stefan Jaczewski (ur. w Wilkowie, obecnie obręb m. Konin, zm. w Piotrogrodzie) – polskiego pochodzenia geolog, geograf, geofizyk, inżynier górniczy, podróżnik i badacz Syberii w służbie rosyjskiej.
Życiorys Był synem urzędnika państwowego (rachmistrza powiatowego), Antoniego Jaczewskiego i Wandy z Kozłowskich. Ze względu na wczesną śmierć ojca wraz z bratem Kazimierzem (później lekarzem) został wychowany przez stryja Franciszka, biskupa diecezji lubelskiej. Po nauce w gimnazjum w Warszawie ukończył w 1883 r. studia inżynierskie w Instytucie Górniczym w Sankt Petersburgu. W pozostałym okresie swojego życia związany był z Syberią, przez co do dzisiaj jest ceniony za wyjątkowy wkład w poznanie tego regionu przez naukę i wykorzystanie jego zasobów przez przemysł wydobywczy.
W 1887 r. prowadził badania geologiczne Sajanów. W następnym roku poszukiwał pokładów węgla na Syberii Zachodniej. W 1889 r. wyznaczył zasięg wiecznej zmarzliny na Syberii i naniósł go mapy, stając się w tej dziedzinie czołowym autorytetem naukowym. Szukał złota na Uralu i w Kazachstanie (1990). W latach 1891-94 w zespole Karola Bohdanowicza brał udział w projektowaniu przebiegu środkowosyberyjskiego i przybajkalskiego odcinka kolei transsyberyjskiej oraz opracowaniu map jej przebiegu.