W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 31 Pułk Strzelców Kaniowskich w Łodzi.

Kampanię wrześniową odbył w szeregach „Armii Łódź”, jego oddział został rozbity, ocalali żołnierze pozostali za linią frontu, lecz uniknęli niewoli. Po powrocie do Łodzi, zmuszony był do wyjazdu wraz z rodziną do Generalnej Gubrenii – zamieszkał w Warszawie i Podkowie Leśnej.

Od lipca 1940 roku był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej (członkiem grupy „Edward”), następnie Armii Krajowej. 1 lipca 1944 roku otrzymał wraz z synem Lechosławem ps. Czech przydział do VIII Zgrupowania „Krybar” Okręgu Warszawskiego AK. W powstaniu warszawskim w randze podporucznika był dowódcą 1141 plutonu oraz zastępcą dowódcy IV kompanii. W ostatnich dniach walk, uczestniczył wraz z trzema oficerami Zgrupowania „Krybar” w ukryciu w ruinach stolicy archiwum 4 kompanii. Dokumenty te, odnalezione po wojnie, przechowywane są przez Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Po kapitulacji powstania trafił do obozów jenieckich Bergen-Belsen i Fallingbostel, zaś po ich wyzwoleniu przez wojska amerykańskie zasilił wraz z synem szeregi Polskich Sił Zbrojnych. Do Polski wrócili w sierpniu 1946 roku i ponownie zamieszkali w Łodzi.