Konstrukcja Condor jest górnopłatem zbudowanym z kompozytów z włókien węglowych z dwoma chłodzonymi cieczą, sześciocylindrowymi silnikami tłokowymi napędzającymi trójłopatowe śmigła, również zbudowane z kompozytów. Condor ma bardzo mały opór czołowy, co jest zasługą skrzydeł o bardzo dużym wydłużeniu i laminarnym profilu. Aparat posiada cechy wyczynowego szybowca. Samolot startuje z wózka, który ulega odrzuceniu, odrzuceniu ulegają również podskrzydłowe podpórki, zabezpieczające skrzydła przez szorowaniem o ziemię podczas startu. Skrzydło jest elastyczne, podczas lotu końcówki skrzydeł unoszą się do góry o 7,6 m przy locie z przeciążeniem 29 g, aby przeciwdziałać zniszczeniu skrzydła przez siły na nie działające podczas lotu, możliwe jest przepompowywanie paliwa ze zbiorników skrzydłowych, zmieniające wielkość obciążenia skrzydeł. Start, lot i lądowanie jest w pełni automatyczne aczkolwiek każdy element lotu może ulec zmianie ze stanowiska kontroli lotu umieszczonego na ziemi. Podczas lądowania Condora wysuwana jest płoza i przednie koło.