17 października NSG 12 rozformowano z powodu braku części zapasowych do samolotów. Ogółem piloci łotewscy 1 eskadry wykonali ok. 3 tys. wylotów bojowych, zaś 2 eskadry - ponad 2,6 tys. Większość Łotyszy zostało odznaczonych Żelaznymi Krzyżami. Do najbardziej doświadczonych pilotów Legionu należał por. Teodors Abrams (229 lotów bojowych). Łotysze zostali rozdzieleni pomiędzy różne oddziały Luftwaffe. Duża część łotewskich pilotów trafiła do Estońskiego Legionu Luftwaffe, stacjonującego w okupowanej Danii.
W składzie 1 Floty Lotniczej Luftwaffe istniała także jednostka myśliwska złożona z Łotyszy, sformowana rozkazem z 31 maja 1944 r. Do Niemiec na przeszkolenie zostało w skierowanych ogółem 10 łotewskich pilotów. W czerwcu przybyli por. Eduards Millers, ppor. Arnolds Mencis i ppor. Jānis Lecis oraz podoficerowie Haralds Makars i Harijs Klints, zaś w lipcu - podoficerowie Vītolds Berķis, Valdemārs Līvmanis i Jūlijs Stars oraz szeregowcy Roberts Dumpis i Edgars Lazdiņš. Szkolili się oni na samolotach myśliwskich Focke-Wulf Fw 190 w eskadrze szkoleniowej JG 103 w Parow. Po zakończeniu szkolenia otrzymali w Brombergu nowe myśliwce Fw 190, po czym przelecieli na lotnisko w Skulte, gdzie stacjonowała 1 eskadra JG 54 pod dowództwem kpt. Franza Eisenacha. 24 września do Szwecji uciekło samolotami 5 estońskich pilotów.