Wówczas najważniejsza przestrzeń publiczna miasta uzyskała swój obecny kształt.
Pod koniec XIX wieku plac stał się ważnym punktem dla komunikacji miejskiej. Znajdował się na trasie utworzonej w 1895 linii tramwajowej z przystankiem Sparkasse (po 1918 Kasa Oszczędności) we wschodniej części placu, natomiast w części centralnej powstały postoje fiakrów, omnibusów, a w późniejszym okresie także taksówek. thumb|Widok na zamek i Bazary Zamkowe w latach 30. thumb|Widok zachodniej pierzei placu przed wybudowaniem nowego gmachu Komunalnej Kasy Oszczędności thumb|Plac Chrobrego w 1937 roku W dwudziestoleciu międzywojennym, ze względu na rozwój komunikacji samochodowej, na placu noszącym od 1925 obecną nazwę, wydzielono jezdnię łączącą narożnik północno-zachodni z ulicą 3 Mają (dawną Franz-Josef-Straße). Wkrótce plac Chrobrego stał się placem parkingowym. W 1927 wybudowano na nim duży przystanek autobusowy – do lat 60. XX w. serce bielskiej komunikacji autobusowej. Ponadto istniała w tym miejscu stacja benzynowa.
W latach 30. dokonano zamknięcia kompozycyjnego placu od zachodu, budując modernistyczny gmach Komunalnej Kasy Oszczędności oraz wyburzono parterowy dom na rogu ul.