Skunksowiec andyjski, surillo andyjski (Conepatus chinga) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny skunksowatych.
Występowanie i biotop Skunksowiec andyjski występuje w środkowo-południowej Ameryce Południowej od południowego Peru, poprzez Boliwię, Urugwaj, Paragwaj, Chile do południowej Argentyny. Obserwowany również w południowej Brazylii. Zamieszkuje otwarte kaniony i stepy bogate w roślinność. Odpoczywa pośród krzewów w lasach i na skalistych zboczach gór.
Charakterystyka Podstawowe daneDługość ciała 300–490 mmDługość ogona20 cmMasa ciała2,3-4,5 kgDojrzałość płciowaokoło rokuCiążaokoło 2 miesięcyLiczba młodychw miocie2-5Długość życia4-6 lat Wygląd Średniej wielkości ssak o krępym ciele i krótkich, grubych nogach. Ubarwienie ciała charakterystyczne dla skunksowatych. Sieść koloru czarnego. Od głowy, poprzez boki ciała ciągną się dwa białe paski. Gruby, puszysty ogon przeważnie koloru białego. Stożkowata głowa o szerokim nagim nosie i z krótkimi zaokrąglonymi uszami. Łapy wyposażone w potężne pazury służące do kopania w ziemi. Posiada gruczoł zapachowy, wydzielający cuchnącą ciecz.