Ołeksa Petrowycz Storożenko, ukr. Олекса Петрович Стороженко (ur. 1805, zm. 1874) – ukraiński pisarz, etnograf, malarz.

Urodził się we wsi Lysohory w obwodzie czernihowskim, pochodzi ze starej, kozackiej rodziny Storożenków. W latach 1821–1823 uczył się w czernihowskiej szkole dla dzieci dworskich, następnie w latach 1824-1850 służył w wojsku, potem pracował jako urzędnik przy kijowskiej generalnej guberni. Od 1863 do końca życia mieszkał w folwarku Tryszyn koło Brześcia.

Jest przedstawicielem etnograficzno–opisowego nurtu realizmu ukraińskiego. W swojej twórczości czerpał z ukraińskiego folkloru, wykorzystywał ludowe przekazy, anegdoty i przysłowia. Pierwsze utwory, pisane w języku rosyjskim, ukazały się w latach 50. XIX wieku w czasopiśmie Siewiernaja pczeła (Северная пчела) i Bibliotieka dla cztienija (Библиотека для чтения). Były to m.in. Rasskazy iż kriestjanskogo byta małorossijan (Рассказы из крестьянского быта малороссиян) (1858), Bratja-blizniecy (Братья-близнецы) (1857). Wraz z pojawieniem się czasopisma Osnowa (Основа; 1861) ukazały się jego pierwsze dzieła w języku ukraińskim;