Po powstaniu Węgierskiej Republiki Rad, rząd 2 kwietnia 1919 wydał prowizoryczną konstytucję, która po części opierała się na rosyjskiej konstytucji z 1918 roku. 23 czerwca Narodowe Zgromadzenie Sprzymierzonych Rad nadało pierwszą "realną" konstytucję. Jednakże, gdy komunistyczne Węgry przestały istnieć, kraj powrócił do niespisanej konstytucji sprzed 1918 roku. Statut I z 1920 roku potwierdził monarchistyczną formę rządów (tron jednak nie został obsadzony, funkcję regenta pełnił Miklós Horthy). Statut XLVII zdetronizował dynastię Habsburgów. Druga izba została wprowadzona Statutem XXII w roku 1926. Kolejne akty konstytucyjne zwiększyły siłę regenta, który podczas II wojny światowej był uprawniony do mianowania 87 senatorów.
Epoka komunistyczna Na podstawie Statutu VIII w 1945 roku odbyły się na Węgrzech wybory parlamentarne. 31 stycznia 1946 roku została wprowadzona mała konstytucja, która znosiła monarchię i wprowadziła republikańską formę rządów. W roku 1949 Węgierska Partia Pracujących przejęła kontrolę nad krajem. 20 sierpnia tego samego roku wprowadzono nową konstytucję, co stało się powodem ustanowienia święta państwowego (które zbiegało się ze świętem Stefana I).