Ołtarz jest tego dnia obnażony – bez krzyża, kwiatów, świeczników i obrusów. Tabernakulum od poprzedniego dnia pozostaje puste.

Liturgia powinna rozpocząć się około godziny 15, o ile racje duszpasterskie nie przemawiają za późniejszą porą. Kapłan z diakonem ubrani w szaty mszalne czerwonego koloru oraz posługujący udają się do ołtarza, przy czym w trakcie wejścia nie niesie się żadnych paramentów ani nie wykonuje się śpiewu. Jeżeli w liturgii uczestniczą inni prezbiterzy, zakładają oni strój chórowy oraz (w czasie Komunii) czerwone stuły. Następnie kapłan i diakon wykonują gest prostracji (w zależności od okoliczności zamiast tego mogą też uklęknąć); wszyscy pozostali klęczą przez pewien czas w milczeniu. mały|Prostracja na początku Liturgii Męki Pańskiej (zreformowany obrządek rzymski). Kościół św. Jakuba Apostoła w Plaridel (Filipiny), 2020 Potem kapłan odmawia wstępną orację bez wezwania Módlmy się, a po niej zaczyna się liturgia słowa składająca się z trzech czytań przeplatanych śpiewami międzylekcyjnymi. W ramach ewangelii czyta się lub śpiewa opis Męki Pańskiej według św. Jana, możliwe jest jego wykonanie z podziałem na role.