thumb|Schimnich Hilarion
Imiesławie (ros. Имяславие, Imiasławije lub Имябожие, Imiabożyje) – ruch teologiczny w Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej podkreślający szczególne znaczenie kultu Imienia Bożego. Obecny w nim neoplatoński pogląd, że w Imieniu Bożym obecny jest sam Bóg wzbudził niezwykle gwałtowne kontrowersje i uznany został za heretycki. Doprowadziło to do gwałtownego stłumienia imiesławia, do dziś jednak istnieją nurty teologii prawosławnej rozwijające jego idee.
Działalność mnicha Hilariona Początki imiesławia wiążą się z wydaną w 1907 książką "W górach Kaukazu", napisaną przez rosyjskiego schimnicha Hilariona (ur. 1845 w guberni wiackiej). Hilarion, po pobycie na górze Athos, osiadł na Kaukazie, gdzie wbrew woli przełożonych oddalił się od swojego klasztoru i założył niezwykle surową wspólnotę ascetyczną. Książka Hilariona poświęcona była Modlitwie Jezusowej, jej etapom, uzasadnieniu teologicznemu i metodom. Zawiera także elementy nieznane we wcześniejszej prawosławnej interpretacji tej modlitwy: pogląd, że na wyższych etapach życia duchowego nieustanne "oddychanie Imieniem Jezus" powinno zastąpić wszelkie inne modlitwy oraz stwierdzenie, że "w imieniu Bożym jest obecny sam Bóg".