Ta racjonalistyczna interpretacja wywołała ostry konflikt wśród mnichów, który następnie rozprzestrzenił się na wszystkie rosyjskie klasztory góry Athos.
Krytyka kształtującego się imiesławia dokonana przez micha Chryzanta zarzucała mu panteizm: utożsamienie Boga z Imieniem Bożym, które jest zwyczajnym dźwiękiem, oznacza utożsamienie Boga z czymś, co znajduje się poza nim. Co więcej, imiesławie ma – według tej krytyki – prowadzić do uznania dwóch Bogów, z których jednym jest istota Chrystusa, drugim jej imię. W krytyce tej widoczne jest wiele analogii do krytyki palamizmu, a także hezychazmu i kultu obrazów (ikon). Sam schimnich Hilarion odpowiedział na nią odwołując się do poglądów mistycznych oraz wskazując, że wyniesienie Imienia Jezus do godności boskiej uznawać można za analogiczne do wyniesienia do godności boskiej ludzkiej natury Chrystusa, a także że sama zmiana nazwy danego przedmiotu prowadzi do zmiany istoty tego przedmiotu.