Mieczysław Łazarski (ur. 1 stycznia 1852 w Jeleśni, zm. 7 maja 1930 w Krakowie) – polski matematyk, rektor Politechniki Lwowskiej.
Życiorys Był synem Józefa i Weroniki ze Szwedów, bratem Józefa (1854-1924), lekarza, profesora farmakologii i rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego i Stanisława (1849-1938). Był żonaty z Joanną z Ilnickich; małżeństwo pozostało bezdzietne. W latach 1870–1876 studiował inżynierię lądowo-wodną na Uniwersytecie w Karlsruhe. Od 1878 był nauczycielem w wyższej szkole realnej w Stanisławowie, od 1885 w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. W 1883 obronił doktorat z matematyki na Uniwersytecie Lwowskim, a w 1885 uzyskał na Politechnice Lwowskiej habilitację z geometrii wykreślnej.
Od 1887 był profesorem zwyczajnym Politechniki Lwowskiej. Wykładał geometrię wykreślną na Wydziale Architektury i Wydziale Inżynierii, do 1894 także miernictwo. W latach 1893–1894 pełnił funkcję dziekana Wydziału Architektury, 1896–1897 był rektorem Politechniki. W latach 1888–1917 brał udział w pracach komisji egzaminacyjnej dla kandydatów na nauczycieli lwowskich szkół średnich. Z powodu utraty wzroku przeszedł na emeryturę w 1911;