Najprostszym zabiegiem ciepłoleczniczym o działaniu miejscowym jest ogrzewanie okolicy ciała za pomocą strumienia ciepłego powietrza z suszarki lub ogrzewanie za pomocą termoforu lub poduszki elektrycznej. W warunkach rehabilitacji ten efekt uzyskuje się raczej poprzez zastosowanie okładów parafinowych, lub metod wzbudzających ciepło w tkankach, takie jak naświetlanie promieniowaniem IR, lampą sollux czy z zastosowaniem prądów wysokiej częstotliwości. Zabiegi ciepłolecznicze o działaniu ogólnym możliwe są do zrealizowania poprzez kąpiele w ciepłej wodzie lub poprzez stosowanie sauny.
Wskazania do zabiegów ciepłoleczniczych choroba zwyrodnieniowa stawów zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i reumatoidalne zapalenie stawów poza okresami zaostrzeń stany po urazach i stłuczeniach tkanek miękkich niedowłady spastytczne i przykurcze mięśniowe nerwobóle zapalenie nerwów obwodowych (np. rwa kulszowa) choroby skóry (trądzik, czyraczność)
Przeciwwskazania niewydolność krążenia nadciśnienie tętnicze ostre stany zapalne padaczka arytmia.
W ostatnim czasie zastosowanie zabiegów ciepłoleczniczych w terapii uległo znacznemu ograniczeniu.
Bibliografia Reumatologia kliniczna pod red. Ireny Zimmermann-Górskiej. Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2008.
Kategoria:Terapie Kategoria:Fizykoterapia