Równoważnik zdania – wyraz lub ciąg wyrazowy formalnie nietworzący zdania (ponieważ nie zawiera orzeczenia), oddający jednak tę samą treść co zdanie.
Przykłady: Piękna pogoda. Sprawa zakończona. Kto tam? Dokąd to? Dlaczego tak? Nie krzyczeć! Cisza! Uwaga! Nigdy więcej wojny!
Równoważniki zdań dzielą się na dwa zasadnicze rodzaje: wypowiedzi, w których występują wszystkie samodzielne części mowy oprócz czasowników. Zawierają najczęściej szczegóły właśnie omawianej kwestii i występują najczęściej w dialogach: (– Czytam książkę.) – Jaką? – 1222. – Jakiego autora? – Anne Holt. wypowiedzi, w których występują czasowniki w formie nieosobowej, najczęściej imiesłowy nieodmienne.
Równoważniki zdań w wypowiedzeniach złożonych Równoważniki stanowią również części składowe wypowiedzeń złożonych.
[Ten sobie mówi i ten sobie mówi,] pełno radości i krzyku. Wszystko[, co tylko mogłem przeżyć,] już za mną.
W wypowiedzeniach złożonych najczęściej jako równoważniki zdań występują konstrukcje z imiesłowami przysłówkowymi (współczesnym i uprzednim):
Siedział przy stole, czytając gazetę. Przeczytawszy gazetę, wyszedł z domu.