7 Łaski Batalion Radiotechniczny (7 brt) – pododdział Wojsk Radiotechnicznych Sił Zbrojnych PRL i RP.
Historia Batalion został sformowany na podstawie rozkazu nr 033 dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju oraz zarządzenia nr 1 dowódcy 1 Korpusu OPL OK z 23 września 1957. Dowództwo batalionu umieszczono w Łodzi-Lublinku. Do zadań batalionu w ramach wojsk radiotechnicznych w rejonie swojej odpowiedzialności należało między innymi: radiolokacyjne rozpoznanie przestrzeni powietrznej, zabezpieczenie dowodzenia, działania bojowego i szkolenia wojsk, nadzór nad przelotami. W miarę rozwoju Wojsk Radiotechnicznych w 1974 roku sztab batalionu przeniesiono do Wiewiórczyna, podporządkowując go jednocześnie nowo powstałej 1 Brygadzie Radiotechnicznej w Warszawie. Wybudowano Połączone Stanowisko Dowodzenia (PłSD), a w Karszewie radiowe centrum nadawcze (RCN), które służyły batalionowi oraz 10 pułkowi lotnictwa myśliwskiego OPK i były ważnym ogniwem w systemie obrony powietrznej kraju.
Podstawowymi pododdziałami batalionu były kompanie radiotechniczne (krt), które w tym czasie były rozśrodkowane: 170 krt – Wiewiórczyn; 171 krt – Różyce 172 krt – Sławno 173 krt – Turów