thumb|Praca Krusińskiego na temat parzenia kawy z 1769 Tadeusz Juda Krusiński (imię zakonne: Tadeusz), (ur. 15 maja 1675, zm. 22 sierpnia 1751 w Zabrzeżu koło Kamieńca Podolskiego) – polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita, lekarz, orientalista, archiwista, podróżnik, misjonarz, dyplomata z zacięciem historycznym.
Życiorys Urodził się (prawdopodobnie) w Jarantowicach koło Radziejowa na Kujawach w rodzinie szlacheckiej. W wieku 16 lat wstąpił do jezuitów. Nauki pobierał głównie w Krakowie, Jarosławiu i Lublinie. Posiadał duże zdolności lingwistyczne, znał się także na medycynie. Było to głównym powodem wysłania go przez władze zakonne, jako misjonarza do Persji na wizytację tamtejszych placówek misyjnych w 1705. W Krakowie, gdzie oprócz teologii odbył studia filozoficzne (uzyskał tytuł magistra), przyjął w 1704 święcenia kapłańskie. Tadeusz Krusiński był poliglotą. Ze względu na biegłą znajomość wielu języków obcych był doskonałym kandydatem do pracy misyjnej na Wschodzie.