thumb|right|Akord mistyczny jako dominanta w F-dur (akord tercdecymowy C-dur) Akord mistyczny – specyficzny syntetyczny akord sześciodźwiękowy, dominanta undecymowa lub tercdecymowa w zależności od interpretacji.
Złożony w postaci zasadniczej z kwart i charakterystycznych w brzmieniu trytonów, w innym układzie dźwięków jego budowa wydaje się jednak bardziej tercjowa. Według Zofii Lissy akord ten wywodzi się od akordu chopinowskiego poprzez nadbudowanie tercjowe. Interpretacja taka jest uzasadniona, gdy zważymy, jak wielki wpływ na Skriabina w młodości miała twórczość Fryderyka Chopina. Jeżeli przyjmujemy takie tłumaczenie, akord mistyczny jest dominantą undecymową z sekstą zamiast kwinty. Skriabinowski akord można jednak zinterpretować po prostu jako dominantę tercdecymową bez kwinty.
Termin „akord mistyczny” został po raz pierwszy zastosowany przez Arthura Eaglefielda Hulla w 1916 w związku z zainteresowaniem Skriabina teozofią, która miała wielkie wpływ na twórczość rosyjskiego kompozytora. Inna nazwa akordu, „akord prometejski”, wywodzi się od dzieła Skriabina, w którym pierwszy raz wykorzystał go w tak rozległym stopniu, tj. Prometeusz: Poemat Ognia op. 60 z 1910 roku.