Félix Guattari (ur. 30 kwietnia 1930, zm. 29 sierpnia 1992) – francuski psychoterapeuta i filozof. Współtwórca, wraz z Gilles’em Deleuze’em, pojęcia "schizoanaliza" i jednego ze znaczeń terminu "ekozofia".
Uznanie przyniosła mu współpraca z Gilles’em Deleuze’em, autorem dwóch tomów francuskiego dzieła, przetłumaczonego na angielski: "Capitalisme et schizophrénie": "Anty-Edyp" (1972) i "Tysiąc plateau" (1980), wydane w j. polskim odpowiednio w 2017 i w 2015 roku.
Życiorys Guattari urodził się w Villeneuve-les-Sablons, gminie robotniczej na północnym zachodzie Paryża"Felix Guattari: A Chronology" w: Felix Guattari The Three Ecologies, tłum. na ang. Ian Pindar i Paul Sutton, Athlone, Londyn 2000, s. IX.. Był szkolony i badany przez psychoanalityka Jacques’a Lacana w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych XX wieku. Następnie, pracował w klinice psychiatrii doświadczalnej La Borde pod kierownictwem ucznia Lacana, psychiatry Jeana Oury’ego. W późniejszym czasie, Guattari twierdził, że psychoanaliza jest "najlepszym kapitalistycznym narkotykiem""The Best Capitalist Drug" (tłum. na ang. Janis Forman), w: Felix Guattari Chaosophy, Semiotext(e), Nowy Jork 1995, ss. 209-224.