Wygląd zewnętrzny Świątynia jest trójnawowa, o układzie bazylikowym, czteroprzęsłowa, z zamkniętym pięciobocznie prezbiterium skierowanym na południe oraz masywną wieżą od frontu. Według planów architektonicznych świątynia miała być o jedno przęsło krótsza, o konstrukcji ryglowej obłożonej z zewnątrz deskamipodobnie jak wieża w świątyni pw. św. Stanisława Biskupa. Na takie rozwiązanie nie zezwalały jednak przepisy przeciwpożarowe. A zatem korpus budowli otynkowano, a wieżę obito blachą miedzianą.
Wygląd zewnętrzny kościoła nasuwa skojarzenie z architekturą ludową. Proweniencję taką ma zarówno spłaszczony hełm wieży, jak też otoczenie głównego wejścia portykiem kolumnowym. Do stylu tego nawiązywały również pierwotne okna o podziale krzyżowym, zmienione po II wojnie światowej oraz dobudowany portyk od strony zachodniej.
Wnętrze Wnętrze świątyni ma formę neobarokową. Nawy rozdzielają spłaszczone arkady ze stiukowymi zwornikami w formie kartuszy z ornamentem rocaillowym i kratką regencyjną. Nawy i prezbiterium z trójboczną absydą nakryte są spłaszczonymi sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Prezbiterium uzyskało monumentalny charakter dzięki otoczeniu go sześcioma kolumnami z jońskimi kapitelami.