Izoterma LF, czyli izoterma Langmuira-Freundlicha (od nazwisk Irvinga Langmuira i Herberta Freundlicha) opisuje fizyczną adsorpcję adsorpcję zlokalizowaną i odpowiada symetrycznemu quasigaussowskiemu rozkładowi energii adsorpcji. Można ją uważać za szczególny przypadek 4-parametrowej izotermy GL, w której dwa parametry określające kształt funkcji rozkładu są równe
gdzie: – pokrycie powierzchni (adsorpcja względna), ( – adsorpcja, pojemność monowarstwy), – ciśnienie, – parametr heterogeniczności im mniejszy tym większa szerokość rozkładu energii adsorpcji; dla otrzymujemy izotermę Langmuira, dla której funkcja rozkładu może być opisana jako delta Diraca, – stała równowagi adsorpcji związana z energią charakterystyczną funkcji rozkładu energii (dla rozkładu symetrycznego energia charakterystyczna jest równa energii średniej)
gdzie:
– średnia energia adsorpcji, – tzw. czynnik przedeksponencjalny związany z entropią procesu adsorpcji, – uniwersalna stała gazowa, – temperatura.
Izoterma ta dla niskich ciśnień może być przybliżona za pomocą izotermy Freundlicha, które jest liniowe we współrzędnych logarytmicznych adsorpcji i ciśnienia.