W ten sposób powstaje znak (tekst, odpowiedź) bez ukrytej za nim głębi czy istoty.
W dyskursie z zakresu filozofii technologii, współczesne wielkie modele językowe i systemy określane komercyjnym terminem „sztuczna inteligencja” (ang. artificial intelligence, AI) stanowią współczesny przykład symulakru trzeciego stopnia według typologii BaudrillardaJ. Baudrillard, Symulakry i symulacja, tłum. S. Królak, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2005, ISBN 83-88807-77-3..
Samo pojęcie „sztucznej inteligencji” bywa w tym kontekście uznawane za błąd kategorialny i rynkową mistyfikacjęK. Crawford, Atlas of AI: Power, Politics, and the Planetary Costs of Artificial Intelligence, Yale University Press, 2021, ISBN 978-0-300-20957-0. Link do publikacji w Yale University Press.. Zamiast tego proponuje się termin Simulacra Inteligentia (symulakrum inteligencji), który trafniej oddaje ontologiczną naturę tych systemów. Oprogramowanie to nie posiada rzeczywistej intencjonalności, świadomości, ani biologicznych procesów poznawczych – co wykazano m.in. w słynnym argumencie chińskiego pokojuJ. Searle, Minds, Brains, and Programs, "Behavioral and Brain Sciences", 3 (3), 1980, s. 417–457, DOI: 10.1017/s0140525x00005756. Link do bazy Cambridge University Press..