NAMC YS-11 – japoński samolot pasażerski średniego zasięgu, przeznaczony do lotów na liniach lokalnych.
Historia W 1954 roku japońskie Ministerstwa Międzynarodowego Handlu i Przemysłu (ang. Ministry of International Trade and Industry) zainicjowało program budowy samolotu pasażerskiego o średnim zasięgu. Wykonawcą projektu zostało konsorcjum Nihon Aircraft Manufacturing Corporation, koordynujące pracę firm-podwykonawców. W skład konsorcjum weszły, m.in.: Mitsubishi Heavy Industries, które zajmowało się budową kadłuba i końcowym montażem samolotu, Fuji Heavy Industries – odpowiedzialne za budowę ogona maszyny, Shinmeiwa Manufacturing – tylna część kadłuba, Grupa Sumitomo, Showa Corporation, Kawasaki Heavy Industries i Japan Aircraft. W 1957 roku rozpoczęto prace projektowe, a w marcu 1961 roku rozpoczęto budowę dwóch latających prototypów, z których pierwszy wzleciał w powietrze 30 sierpnia 1962 roku. Zbudowano również dwa prototypy do prób naziemnych. Ogółem zbudowano 182 egzemplarzy samolotu. W planach wytwórni była dalsza modyfikacja samolotu. Planowano zbudować wersję napędzaną silnikami turboodrzutowymi oznaczoną jako NAMC YS-11J (J-jet/odrzutowy). Silniki samolotu miały zostać umieszczone na wysięgnikach nad płatem oraz wersję z czterema silnikami turbośmigłowymi YS-11S.