Zygmunt Łempicki (ur. 11 maja 1886 w Sanoku, zm. 21 czerwca 1943 w niemieckim obozie koncentracyjnym KL Auschwitz) – profesor literatury niemieckiej, teoretyk literatury, historyk kultury, germanista, filozof.
Życiorys Urodził się 11 maja 1886 w Sanoku. W latach 1904–1908 studiował filologię germańską i klasyczną na Uniwersytecie Lwowskim, a także filozofię u Kazimierza Ajdukiewicza. Studia uzupełniał w Berlinie i Getyndze. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny we Lwowie. W roku 1908 na podstawie dysertacji Immermanns Weltanschauung (Światopogląd Immermanna) otrzymał na Uniwersytecie we Lwowie stopień doktora. W 1916 roku habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Geschichte der deutschen Literaturwissenschaft bis zum Ende des 18. Jahrhunderts (Historia niemieckiego literaturoznawstwa do końca XVIII wieku), od 1 maja 1919 był profesorem nadzwyczajnym, a od 1 października 1920 profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego, kierownikiem katedry literatury i języka niemieckiego. Jako profesor Uniwersytetu Warszawskiego dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego. Należał m.in. do PAU, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Towarzystwa Naukowego we Lwowie, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego.