współpracował w redaktorem naczelnym pisma Szarych Szeregów „Źródło” Gustawem Niemcem. W mieszkaniu Ossowskiego pismo redagowano i powielano. Po aresztowaniu G. Niemca (marzec 1941) był wizytatorem Chorągwi Lubelskiej (Ul Zboże) i Chorągwi Radomskiej (Ul Rady) w Głównej Kwaterze Szarych Szeregów. Gestapo poszukiwało go listem gończym.
Mimo wojny kontynuował aplikację sądową oraz przygotowywał rozprawę doktorską O więzi społecznej pod kierunkiem prof. Jerzego Landego. Pracował jako referent w Głównym Urzędzie Rozdziału Zaopatrzenia Pracowników Miejskich w Warszawie; interwencja biura doprowadziła do zwolnienia go z więzienia po zatrzymaniu w 1942.
Wiosną 1944 został członkiem Rady Wychowawczej Grup Szturmowych Szarych Szeregów (kierowanej przez Józefa Zawadzkiego), opiekował się tworzącą 3 kompanią batalionu „Zośka”. W dniu wybuchu powstania warszawskiego został mianowany harcmistrzem, następnego dnia poległ na Ochocie. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A20-6-27)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
Przypisy