W 1974 powstała też płyta Reflections nagrana razem z muzykami z Finlandii, m.in. z saksofonistą Eero Koivistoinenem. W tym czasie Mariano był też właściwie członkiem grupy Eberharda Webera – Colours. Po dłuższym okresie wspólnego grania współpraca się urwała, ale nie definitywnie. W 1976 powrócił do nich i razem pojechali w trasę po Stanach Zjednoczonych, po której Mariano został na jakiś czas w Ameryce, pracując m.in. jako muzyk sesyjny. Ta praca jednak mu nie odpowiadała i wkrótce znów pojechał do Europy, aby dołączyć do Colours i Pork Pie.
Zgodnie ze swoimi zasadami ciągle grywał z wieloma różnymi muzykami: Wolfgangiem Daunerem, Zbigniewem Seifertem, Januszem Stefańskim i innymi. Mariano był jednym z założycieli warsztatowej formacji United Jazz and Rock Ensemble, którą zwano „zespołem liderów”. a której pierwszy album to Live im Schützenhaus (1977). W 1979 z Jasperem van ’t Hoffem i Philipem Catherinem nagrał album Sleep My Love. Tworzył trio z Alim Haurandem i Danielem Humairem.
Wspólne granie z basistą Dieterem Ilgiem podczas sesji do albumu Savannah Samurai (1998) zaowocowało powstaniem kameralnego duetu jazowego Mariano – Ilg.