W 1946 nominowany do Krajowej Rady Narodowej. Dwa lata później kandydował do Sejmu Ustawodawczego z okręgu Poznań, jednak mandatu nie otrzymał. W 1949 został posłem w miejsce zmarłego Franciszka Mańkowskiego. W 1950 był przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu Stronnictwa Pracy w Poznaniu oraz GKW. W 1950 (po rozwiązaniu SP w kraju) przeszedł do Klubu Poselskiego Stronnictwa Demokratycznego. Podjął działalność w strukturach tejże partii, zasiadał m.in. w Centralnym Komitecie i Radzie Naczelnej SD.
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.
Bibliografia Antoni Urbański, w: Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944-1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969 (nota biograficzna ze zdjęciem) „Kurier Polski”, nr 36 z 20 lutego 1985, s. 85 (nekrologi)
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im.