nr 2(3), s. 70-71. zajmujący się zapewnieniem wysokiej jakości życia ludzi zdrowych poprzez działania zapobiegawcze, zorientowane w dużej mierze na profilaktykę starzenia się skóry, w kolejnym etapie natomiast rekonstrukcyjne, mające odtworzyć stan sprzed tego procesu. Medycyna estetyczna obejmuje procedury które jak do tej pory nie zostały prawnie uregulowane i stanowią kość niezgody pomiędzy różnymi grupami zawodowymi uzurpującymi sobie prawo do monopolu na ich wykonywanie. Procedury te to głównie zabiegi nieinwazyjne lub o niewielkim stopniu inwazyjności. Wyłącznym lub nadrzędnym celem tych działań jest poprawa fizycznej atrakcyjności pacjenta. Nie stanowią one świadczeń medycznych.
Historia Początków medycyny estetycznej należy doszukiwać się jeszcze w starożytności – w czasach powszechnego kultu piękna w cywilizacjach starożytnych Egipcjan, Greków i Rzymian. Choć przeprowadzane przez nich zabiegi korygujące urodę znacznie różniły się od dzisiejszych, przyświecał im ten sam cel – poprawa wyglądu zewnętrznego. Pierwsze próby operacyjnych zmian kosmetycznych pochodzą z Indii (drugie tysiąclecie p.n.e.). W okresie nowożytnym ważnymi etapami było wykonanie zabiegu korekty nosa (1845) i operacja zmniejszenia piersi (1897).