Treść i forma Ronsard oparł treść epopei na micie o tym, jakoby syn Hektora i Andromachy Astyanaks nie został zabity po upadku Troi, ale ocalał i dał początek ludowi Franków pod nowym imieniem Frankus. W czterech pierwszych pieśniach poeta zawarł opis cudownego ocalenia Astyanaksa, jego wyjazdu z Epiru na polecenie Jowisza, spotkania na Krecie z olbrzymem Fowerem i dwiema królewskimi córkami Klimeną i Hiantą. Druga z nich, obdarzona zdolnościami magicznymi, ukazuje mu przyszłość jego rodu - początki państwa Franków, postacie Karola Młota i Pepina Małego. Dalsza część Francjady nie została napisana.
Pisząc Francjadę, Ronsard zrezygnował z aleksandrynu na rzecz dekasylaby, całość utworu oparł na rymach sąsiadujących. Starał się naśladować dzieła twórców antycznych, w szczególności Eneidę Wirgiliusza, wprowadzał liczne porównania homeryckie.