Zapewne rekonsekracji kościoła dokonano w 1701 r.
Od 1756 r., kiedy miał miejsce tragiczny w skutkach pożar Skoczowa, bielowicki kościół jest celem pielgrzymek mieszkańców miasta na coroczny odpust 10 sierpnia (św. Wawrzyniec jest patronem ochrony przed pożarami). Wypełniają oni w ten sposób ślubowanie złożone po pamiętnym pożarze i zanoszą prośby do świętego o opiekę nad ich miastem.
W 1950 r. miały miejsce szerokie prace restauracyjno-konserwatorskie. Trzydzieści lat później (1980 r.) ponownie erygowano we wsi parafię katolicką.
Architektura
Jest to świątynia orientowana, o konstrukcji zrębowej postawiona na kamiennej podmurówce, oszalowana gontem. Posiada prostokątną nawę i węższe od nawy trójbocznie zamknięte prezbiterium, do którego od północy przylega prostokątna zakrystia. Przy południowej części nawy znajduje się kwadratowa kruchta z wejściem mającym drewniany, fazowany portal oraz drzwi z XVIII-wiecznymi okuciami. Portal zachodni jest fazowany, koszowy z drzwiami także wyposażonymi w XVIII-wieczne okucia, z kolei portal usytuowany pomiędzy prezbiterium a zakrystią jest fazowany, segmentowy. Wieża słupowa jest kwadratowa, zwieńczona niewielką kopułą obitą gontem i wyciętymi koronkowo okapnikami.