kierował nią w latach 1962-1970, po czym przeszedł na emeryturę.

Zasiadał w Radzie Naukowej IHAR (1951–1971) w Radzikowie oraz Sekcji Biologii Nasion i Nasiennictwa PAN (jako jej prezes). Był członkiem Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Międzynarodowego Stowarzyszenia Nasiennictwa oraz Instytutu Warzywnictwa (w tym przewodniczącym jego Rady Naukowej 1965–1970).

Został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera D4-5-11)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..

W 1974 został doktorem honoris causa Akademii Rolniczej w Szczecinie.

Działalność polityczna po II wojnie światowej W 1945 został członkiem Krajowej Rady Narodowej, reprezentując okręg Warszawa. Należał do SP – frakcji „Zrywu” opozycyjnej wobec Karola Popiela. Był pełnomocnikiem Zarządu Głównego SP na okręg dolnośląski. Stał na czele Wydziału Młodych ZG SP. W 1947 po raz kolejny uzyskał mandat poselski z listy państwowej Bloku DemokratycznegoW zachodniej części Polski PSL „Nowe Wyzwolenie” i Stronnictwo Pracy poszły do wyborów zblokowane z PPR, PPS, SL i SD.. Zasiadał w komisji ds. projektu ustroju naczelnych władz Rzeczypospolitej (tzw. małej konstytucji). W październiku 1949 wraz z Feliksem Widy-Wirskim i jego stronnikami opuścił partię nie zgadzając się z polityką prowadzoną przez Stefana Brzezińskiego.