() – ustawa wprowadzona przez Kongres Stanów Zjednoczonych w 1933 roku, której głównym postanowieniem był zakaz łączenia działalności komercyjnej banków (tj. przyjmowania depozytów i udostępniania kredytów) z działalnością inwestycyjną. W potocznym użyciu, pojęcie często odnosi się jedynie do tego postanowienia, które zostało odwołane w 1999 r. w ramach Ustawy Gramma-Leacha-Blileya. Na mocy powstał również Federalny Komitet do spraw Operacji Otwartego Rynku ( – ) oraz Federalne Biuro do spraw Ubezpieczania Depozytów ( – ), którego odpowiednikiem w Polsce jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
Inne postanowienia ustawy Innymi postanowieniami ustawy było między innymi: zakazanie bankom płacenia odsetek od wkładów a vista. uprawnienie Fed do ustalania maksymalnego oprocentowania depozytów bankowych. zwiększenie progu minimalnego wkładu koniecznego do założenia banku ogólnokrajowego. uprawnienie zarządu Systemu Rezerwy Federalnej do zakazywania bankom wykorzystywania kredytu otrzymanego od Systemu Rezerwy Federalnej w celu spekulacji. banki będące członkami Systemu Rezerwy Federalnej otrzymały zakaz gwarantowania emisji papierów wartościowych oraz kupowania ich na własny rachunek.