Historia Gatunek został opisany w roku 1900 przez George’a Alberta Boulengera w oparciu o okazy odłowione w Kongu Francuskim (obecnie Republika Konga). Na specyficzne „pazury” uwagę zwrócił dopiero David Blackburn, który podczas badania osobnika tego gatunku został zraniony w rękę. Nie zraziło to biologa, który odkrył w sumie 11 gatunków płazów, posiadających „pazury”. Większość z nich – 9 – zaliczanych jest do rodzaju Astylosternus, a jeden do Scotobleps. Wszystkie one zamieszkują środkową Afrykę i z zadziornicą łączy je bliskie pokrewieństwo (należą do tej samej podrodziny).
Dodać należy, że kilka wzmianek o pazurach znalazło się już w publikacjach z okresu pomiędzy 1900 i 1925, ale wzięto wówczas te twory za skutek złej konserwacji okazów.
Klasyfikacja Zadziornica włochata należy do rodziny artroleptowatych, ale dawniej klasyfikowana była do żabowatych, spośród których artroleptowate zostały wydzielone. Gatunek często umieszczano w monotypowym rodzaju Trichobatrachus, jednak rodzaj ten został w 2021 roku zsynonimizowany z Astylosternus w oparciu o badania filogenetyczne.
Status Gatunek jest pospolity na zachodzie Kamerunu. W tym kraju płazy te piecze się nawet i spożywa. Do zabicia używa się harpunów i maczet, by uniknąć zranienia pazurami tego zwierzęcia.