Ekologia i zachowanie Biotop W bliskości strumieni wilgotnych, nizinnych lasów równikowych. Potrzebuje obszarów cienistych, ze zwieszającą się roślinnością. Poza tym okolice jezior i estuariów, szczególnie nadmorskie namorzyny. Poza tym zadrzewione kanały i (rzadko) ogrody.
Pożywienie Zjada małe ryby, larwy owadów, małe skorupiaki i krewetki. Czekając na złowienie, siedzi na niskim punkcie obserwacyjnym, często kiwa głową i dyga skrzydłami. Gdy zobaczy zdobycz, nurkuje do wody, łapie ją i wraca do czatowni.
Rozród Lęgi mają miejsce przez całą porę deszczową, najwięcej jest ich w styczniu. Ptak wydłubuje albo wykopuje miejsce do lęgu, w termitierze, na brzegu strumienia lub w przegniłym drewnie. Składa 3–5 jaj. Rodzice oboje karmią pisklęta, co ok. 5 minut.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje zimorodka białoczelnego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako szeroko rozpowszechniony i lokalnie pospolity. Globalny trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na wycinkę namorzynów.