W okresie II wojny światowej początkowo pracował we Lwowie (1939–1941) jako nauczyciel oraz redaktor i tłumacz podręczników, ponownie w Warszawie w latach 1941–1942 należał do organizacji Polscy Socjaliści, od 1941 do 1945 kierował sekretariatem generalnym Departamentu Oświaty i Kultury Delegatury Rządu na Kraj oraz działał od 1943 w strukturach Stronnictwa Ludowego „Roch”. Był członkiem działającej przy Centralnym Kierownictwie Komisji Oświatowej, zajmującej się m.in. organizacją tajnego nauczania i pracami nad programem edukacyjnym. Od 1945 należał do Polskiego Stronnictwa Ludowego, od 1947 jego frakcji PSL-Lewica. Od 1948 zasiadał w Radzie Naczelnej i Naczelnym Komitecie Wykonawczym PSL, z którym w 1949 przystąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W 1948 objął także funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego Związku Samopomocy Chłopskiej, a w 1949 zastępcy pełnomocnika Rządu do Walki z Analfabetyzmem. Zasiadał w RN (do 1956) i NKW ZSL (w latach 1949–1950 i 1954–1956 był członkiem jego prezydium, a od 1950 do 1956 Sekretariatu Generalnego NKW, ponadto w 1953 został kierownikiem Wydziału Rolnego). Pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Oświaty i Nauki Naczelnego Komitetu ZSL, zasiadał też w prezydium Rady Uniwersytetów Ludowych przy Zarządzie Głównym Związku Młodzieży Wiejskiej.