Józef Seruga (ur. 9 stycznia 1886 w Łapczycy, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – doktor historii, archiwista, bibliotekarz, podpułkownik łączności Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się w Łapczycy, w ówczesnym powiecie bocheńskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w chłopskiej rodzinie Piotra i Marii z Chlebków. W Łapczycy ukończył szkołę powszechną, następnie w 1906 Państwowe Gimnazjum w Bochni, gdzie zdał maturę. W tym czasie włączył się i organizował działalność niepodległościową i podziemną (ukrywał uciekinierów z zaboru rosyjskiego, utworzył tajne biuro paszportów). W 1906 podjął studia na Wydziale Inżynierii Szkoły Politechnicznej we Lwowie, których nie ukończył. Przez rok przebywał w USA, gdzie pracował jako robotnik.

W 1912 ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie studiował historię pod kierunkiem m.in. Stanisława Krzyżanowskiego, Feliksa Kopery, Jana Ptaśnika i in. Na studiach działał w Związku Młodzieży Polskiej „Zet” (1906–1909), w organizacji „Zarzewie” i w Drużynach Strzeleckich (1909–1914). Jako stypendysta pracował w Bibliotece Akademii Umiejętności przy katalogowaniu rękopisów i dyplomów. Po ukończeniu studiów w 1912 r.