Po manifeście dwóch cesarzy, 22 stycznia 1917 prezydent USA Woodrow Wilson, wyraził pogląd, że powinna powstać niepodległa Polska. Wówczas Polonia amerykańska wysunęła ideę utworzenia w USA polskiego wojska. Z inicjatywy Sokoła w USA i Kanadzie powstały polskie szkoły wojskowe. W 1917 w Europie zaszły zmiany polityczne. W Rosji został obalony carat. 27 marca 1917 Rada Delegatów Robotniczych i Żołnierskich w Piotrogrodzie wydała orędzie do narodu polskiego, uznając prawo do niepodległości Polski. Po tym zmienił się stosunek Anglii i Francji do kwestii niepodległości Polski. Do tej pory państwa te wychodziły z założenia, że sprawa Polski jest wyłącznie wewnętrzną sprawą Rosji. 16 listopada 1917 i 28 sierpnia 1918 Rosja Sowiecka wydała deklaracje uznające niepodległość narodu polskiego. Polskie szkoły i kursy wojskowe w czasie I wojny światowej wykształciły lub doszkoliły w kraju i na obczyźnie pokaźną liczbę oficerów, którzy po odzyskaniu niepodległości wstąpili do Wojska Polskiego. Kadry wojskowe kształcono w duchu własnych ideologii, w oddaniu i wierności państw w których byli armiach. W szkoleniu eliminowano postawę patriotyczną w stosunku do niepodległości narodu polskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polskie szkolnictwo wojskowe w latach 1908–1939 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.