miały one udźwig 6 t. O połowę zwiększono zapas benzyny lotniczej (do 342 770 l), wzrosła też ilość przenoszonego uzbrojenia lotniczego, natomiast nieco zmniejszono zapas paliwa dla okrętu (z 4840 do 4500 t). Wymiary i wyporność okrętu wzrosły nieznacznie, osłabiono za to boczne opancerzenie hangaru, ze 114 do 38 mm, co skompensowało większość wzrostu masy. Siłownia pozostała taka sama. Zgodnie z brytyjską praktyką, lotniskowiec zabierał po wejściu do służby 45 samolotów, z czego wszystkie miały miejsce w hangarze. W toku wojny zaadaptowano amerykańską praktykę parkowania samolotów na pokładzie, przez co liczba zabieranych maszyn wzrosła o 20, a po wprowadzeniu nowszych samolotów – aż do 73A. Perepeczko, op.cit..
Początkowo po wejściu do służby okręt miał jedynie trzy stanowiska sprzężonych po 8 działek przeciwlotniczych 40 mm Vickers (pom-pom), dopiero w kwietniu 1942 otrzymał przewidziane 6 stanowisk. W kwietniu 1944 dodano 12 działek Bofors 40 mm, w dwóch poczwórnych i dwóch podwójnych amerykańskich stanowiskach.