W 1942 roku zostały praktycznie wycofane z linii (w ostatnich miesiącach występowały jedynie na wyższych szczeblach dowodzenia), później służyły głównie jako wozy szkolne i w tej roli pozostały do końca wojny. Niewielką liczbę maszyn używały jednostki artylerii.
Kilka sztuk czołgów sprzedano lub przekazano armii hiszpańskiej gen. Francisco Franco (4-10). Nieznana też liczba Kl PzBfWg została sprzedana armii węgierskiej.
Zachowane egzemplarze Do naszych czasów zachował się egzemplarz z 1. batalionu 21 Dywizji Pancernej, zdobyty w Afryce Północnej. Można go oglądać w muzeum czołgów w Dorset (Bovington Tank Museum) w Wielkiej Brytanii.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Lalak, Dariusz Jędrzejewski: Niemiecka broń pancerna 1939–1945, Wydawnictwo Lampart, Warszawa 1997, .
Mariusz Skotnicki: Sd. Kfz. 265 Pierwszy czołg dowodzenia Wehrmachtu, „Poligon”, nr 4/2008, , INDEX 210455 Grzegorz Jasiński: Narodziny hiszpańskiej broni pancernej (cz. III), „Poligon”, nr 3/2009, , INDEX 210455 Peter Chamberlain, Hilary L. Doyle (red. tech. Thomas L. Jentz): Encyclopedia of German tanks of World War Two, Weidenfeld & Nicolson, Londyn 1993, . Wrzesień 1939 numer 4 – Sdkfz 265 Panzerbefehlswagen
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czołgi lekkie Kategoria:Niemieckie czołgi II wojny światowej