Układ rozrodczy i rozwój Są to zwierzęta rozdzielnopłciowe. Gonada jest nieparzysta i leży na brzusznej stronie w tylnej części ciała. U rodzajów Bonellia i Hamingia obserwuje się wyraźny dymorfizm płciowy. Samice Bonellia są duże, zielonej barwy, o długim ryjku rozdwojonym na końcu. Samce Bonellia są malutkie, często dostają się do jamy nefrydiów samicy. Samce są całkowicie pokryte rzęskami i wykazują prostą budowę. Nie mają one ani otworu gębowego, ani odbytowego, a ich przewód pokarmowy jest ślepo zakończony; brak też układu krwionośnego. Do wyprowadzania plemników służy specjalny pęcherzyk nasienny, utworzony z jelita środkowego larwy i lejka nefrydialnego. Brak worków odbytowych. Samce początkowo pełzają po powierzchni ryjka samicy; potem przenikają do jej jelita przedniego i dalej do nefrydiów, w których żyją dość długo, oczekując momentu przejścia przez nefrydia dojrzałych jaj, które zapładniają uwalniając plemniki. Spiralne bruzdkowanie doprowadza do powstania mniej więcej typowej trochofory. wzrostowi jej towarzyszy powstanie dwóch smug mezodermalnych. Nie ulegają one segmentacji ale rozrastają się, zlewają w jedną całość, tworząc jednolitą celomę. Ciało larwy w tyle za prototrochem równomiernie rośnie na długość. Larwa swobodnie pływa w planktonie i po przeobrażeniu osiada na dnie.