thumb|Dokument z 1553 roku: król Zygmunt II August przypomina, iż na sejmie piotrkowskim w roku ubiegłym potwierdzone zostało prawo składu miasta Poznania thumb|Po prawej Stapelhaus w Kolonii Prawo składu (łac. ius stapulae) – przywilej handlowy nadawany miastom lokacyjnym od XIII wiekuEncyklopedia średniowiecza, wyd. 2006, s. 784. (w Polsce od końca XIII wiekuEncyklopedia szkolna. Historia Polski, wyd. 2015, s. 286.), wywalczony przez miastaCzesław Witkowski Słownik pojęć historycznych, wyd. 2008, s. 190., polegający na nałożeniu na przejeżdżających przez miasto kupców obowiązku wystawienia na sprzedaż przewożonych towarów. Prawo składu rozwinęło się szczególnie w Europie Środkowej. Na ziemiach polskich jako pierwszy prawo uzyskał Wrocław (1274). Prawo składu straciło swe znaczenie w XVII-XVIII wiekuBogdan Snoch Szkolny słownik historii Polski od pradziejów do roku 1795 tom I, wyd. 1995, s..
Rodzaje: bezwzględne prawo składu – obowiązek sprzedania danego towaru lub wszystkich towarów (kupiec nie mógł ich wywieźć) względne prawo składu – obowiązek wystawienia towaru i jego sprzedaży przez pewien określony czas (np. 8 dni). Po jego upływie pozostały towar można było transportować dalej częściowe prawo składu – obowiązek sprzedania niektórych towarów