Janusz Stanisław Kowalski (ur. 14 lipca 1924 w Hrubieszowie, zm. 26 stycznia 2022 w Lęborku) – polski żołnierz i lekarz ginekolog, uczestnik powstania warszawskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, w 2015 roku mianowany do stopnia pułkownika.
Życiorys Ojciec Bronisław (1894–1981) był legionistą 4 Pułku Piechoty Legionów w latach 1915–1920, a w czasie II wojny żołnierzem AK, kawalerem Krzyża Niepodległości i Krzyża Walecznych. Młodsi bracia ojca – Stanisław, ułan Legionów, został rozstrzelany przez Niemców w 1940, a Feliks, żołnierz kampanii wrześniowej, zginął w lutym 1941 w Gułagu.
Janusz Kowalski, mieszkając w dzieciństwie na wsi, miał wraz z rodzeństwem nauczycielki domowe. W 1936 r. zdał do gimnazjum w Hrubieszowie, a następnie od 1937 kontynuował naukę w Łucku gdzie był harcerzem I Wołyńskiej Drużyny Harcerzy im. Zawiszy Czarnego. Po wkroczeniu wojsk sowieckich do Łucka przedostał się, przez zieloną granicę, do Generalnego Gubernatorstwa. W 1942 r. ukończył Państwową Szkołę Budownictwa stopnia licealnego w Jarosławiu i rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. We Lwowie wstąpił do Armii Krajowej. W 1944 r. był już dowódcą sekcji złożonej z dwóch tzw. kadr liczących po 5 żołnierzy. W kwietniu 1944 w czasie sowieckiego nalotu bomba zniszczyła dom, w którym mieszkał z rodziną.