Strój kociewski – strój ludowy noszony na terenie Kociewia. Jego tradycyjna forma zanikała stopniowo od połowy XIX wieku, powodem był intensywny rozwój przemysły włókienniczego i dostęp do surowców pochodzenia fabrycznego. Do czasów współczesnych nie zachowały się prawie żadne elementy tradycyjnego stroju kociewskiego, na podstawie których jednoznacznie można by było stwierdzić, jak wyglądał. Współcześnie funkcjonuje sceniczna wersja stroju kociewskiego, która w niewielkim stopniu nawiązuje do nielicznych zachowanych historycznych artefaktów.
Strój męski Elementy odzieży Składał się z koszuli, spodni sukiennych lub płóciennych, kamizelki sukiennej i sukmany.
Koszule szyto z białego płótna, wykańczając ją stojącym kołnierzykiem i długimi rękawami, ujętymi w oszewkę zapinaną guzikiem. Od święta kołnierzyk przewiązywano czarną tasiemką w kokardkę. Spodnie noszono samodziałowe – na co dzień szare, a od święta granatowe. Posiadały one tzw. klapkę zapinaną obustronnie na guzik. Nogawki wpuszczano w cholewiaste buty, które na południu Kociewia nazywano skorzniami lub skorzenkami, a na północy i wschodzie kropówkami. Na koszulę zakładano kamizelkę sukienną, granatową lub czarną, wykończoną niskim kołnierzykiem – stójką. Dawniejsze kamizelki były znacznie dłuższe, z tyłu fałdowane, a od przodu przycięte poziomo.